در بازاری که بیشتر شاسی‌بلندها آرام‌آرام به کراس‌اوورهای شهری شبیه می‌شوند، رکستون ۲۰۲۵ از معدود محصولاتی است که هنوز با همان منطق قدیمی ساخته می‌شود: بدنه‌ای سوار بر شاسی مستقل، گیربکس هشت‌سرعته، سیستم چهارچرخ‌محرک با دنده‌ی کاهنده و ظاهری که از دور هم نشان می‌دهد برای کارهای سنگین طراحی شده است. کی‌جی‌ام، همان برند کره‌ای که پیش‌تر با نام سانگ‌یانگ می‌شناختیم، این‌بار رکستون را هم تازه‌تر کرده و هم اصالت فنی‌اش را دست‌نخورده نگه داشته است.
به گزارش خبرنگار عصر خدمات، برای فهم جایگاه رکستون باید کمی به عقب برگشت. سانگ‌یانگ سال‌ها پیش از رواج کراس‌اوورها، شاسی‌بلند و خودروهای چهارچرخ‌محرک می‌ساخت. تجربه‌ی هفتادساله‌ی این شرکت در فناوری‌های چهارچرخ‌محرک، که خود کی‌جی‌ام هم بارها به آن اشاره کرده، پشت نام رکستون ایستاده است. پس از تغییر نام شرکت به کی‌جی‌ام، تصور می‌شد خط محصول به سمت خودروهای نرم‌تر و شهری‌تر برود، اما رکستون جدید خلاف این تصور عمل می‌کند. این خودرو را نمی‌شود یک شاسی‌بلند تزئینی دانست. فلسفه‌ی طراحی‌اش از همان ابتدا به کارکرد گره خورده است.
اولین چیزی که در رکستون ۲۰۲۵ جلب نظر می‌کند، ابعاد و حضور آن روی جاده است. طول این خودرو حدود ۴۸۵۰ میلی‌متر، عرضش ۱۹۶۰ و ارتفاعش ۱۸۲۵ میلی‌متر است و فاصله‌ی محورهایش به ۲۸۶۵ میلی‌متر می‌رسد.
این اعداد رکستون را در دسته‌ی شاسی‌بلندهای بزرگ هفت‌نفره قرار می‌دهند، یعنی همان رده‌ای که رقبای شناخته‌شده‌ای مثل تویوتا پرادو و میتسوبیشی MU-X در آن حضور دارند. فاصله‌ی ۲۲۴ میلی‌متری کف خودرو از زمین هم برای عبور از جاده‌های خراب و مسیرهای خاکی کافی است. نکته‌ی مهم‌تر این است که این ابعاد صرفاً برای تحمیل ابهت نیستند و در فضای داخلی و ظرفیت تحمل بار هم خودشان را نشان می‌دهند.
طراحی بیرونی رکستون نسخه‌ی جدید، به‌جای دنبال کردن خطوط نرم و گرد مد روز، روی ایستادگی بصری تکیه کرده است. جلوپنجره‌ی بزرگ و عمودی، چراغ‌های ال‌ای‌دی با طراحی تیزتر و کاپوت بلند و صاف، حس یک شاسی‌بلند واقعی را منتقل می‌کنند. خط کمر بالا، گلگیرهای برجسته و ستون‌های ضخیم نشان می‌دهند طراحان ترجیح داده‌اند بدنه محکم و جاافتاده به نظر برسد. این رویکرد شاید برای کسانی که دنبال ظاهر آیرودینامیک و شهری هستند جذاب نباشد، اما برای مشتری‌ای که شاسی‌بلند را برای کار و سفر می‌خواهد، دقیقاً همین ظاهر معنا دارد. رکستون خودش را بزرگ‌تر از آنچه هست نشان نمی‌دهد و مثل یک ابزار آماده‌ی کار به نظر می‌رسد.
اما قلب ماجرا زیر همین بدنه است. رکستون ۲۰۲۵ بر پایه‌ی ساختار بدنه‌ی سوار بر شاسی ساخته شده و تولیدکننده از فولاد پرمقاومت در ساخت این شاسی و بدنه‌ی محافظ آن استفاده کرده است. تفاوت این معماری با پلتفرم‌های تک‌پوسته‌ی رایج در کراس‌اوورها فقط در کتاب‌های مهندسی نیست و در رفتار خودرو هم دیده می‌شود. شاسی مستقل ضربه‌ها و پیچش‌های ناشی از مسیرهای ناهموار و بارهای سنگین را بهتر تحمل می‌کند و همین موضوع به دوام بلندمدت خودرو کمک می‌کند.
ظرفیت یدک‌کشی تا ۳۵۰۰ کیلوگرم در نسخه‌های ترمزدار هم نتیجه‌ی مستقیم همین ساختار است. وزن بدون بار خودرو حدود ۲۱۴۰ کیلوگرم اعلام شده، عددی که از یک خودروی سنگین و محکم خبر می‌دهد و در عوض ثبات مناسبی در مسیرهای طولانی ایجاد می‌کند.
نیروی محرکه‌ی رکستون یک موتور چهار‌سیلندر ۲.۲ لیتری توربودیزل با حجم حدود ۲۱۵۷ سی‌سی است. این موتور حدود ۲۰۲ اسب بخار قدرت (معادل ۱۴۹ کیلووات) تولید می‌کند و گشتاور آن به ۴۴۱ نیوتن‌متر می‌رسد. نکته‌ی جالب‌تر محدوده‌ی دسترسی به این گشتاور است: بیشینه‌ی آن از حدود ۱۶۰۰ دور در دقیقه در دسترس قرار می‌گیرد و تا حدود ۲۶۰۰ دور ادامه دارد. به زبان ساده، خودرو برای شتاب‌گیری و بالا رفتن از سربالایی‌ها لازم نیست موتور را به دورهای بالا برساند. این ویژگی در سفر با بار کامل یا هنگام کشیدن یک کاروان یا تریلر، حس راحتی بیشتری به راننده می‌دهد. شتاب صفر تا صد کیلومتر بر ساعت حدود ده ثانیه اعلام شده است. این عدد رکستون را به یک خودروی اسپرت تبدیل نمی‌کند و باید پذیرفت که برای چنین وزنی منطقی است. رکستون برای رسیدن زودتر از بقیه ساخته نشده و هدفش رسیدن مطمئن در هر شرایطی است.
گیربکس هشت‌سرعته‌ی اتوماتیک این موتور را همراهی می‌کند و تغییر دنده‌ها را نرم و بی‌دغدغه انجام می‌دهد. مصرف سوخت ترکیبی اعلام‌شده در بازارهای مختلف حدود ۸.۷ لیتر در صد کیلومتر است و با باک ۷۰ لیتری، برد مناسبی برای سفرهای بین‌شهری فراهم می‌شود. البته این اعداد در شرایط استاندارد اندازه‌گیری شده‌اند و مصرف واقعی به نوع رانندگی، بار و مسیر بستگی دارد. با این حال برای خودرویی با این وزن و ابعاد، رقم قابل قبولی است و این همان نتیجه‌ای است که از ترکیب موتور دیزل و گیربکس هشت‌سرعته انتظار می‌رود.
وقتی صحبت از قابلیت‌های فنی رکستون به میان می‌آید، مهم‌ترین برگ برنده‌اش سیستم چهارچرخ‌محرک انتخابی است. این سیستم بیشتر اوقات در حالت دوچرخ‌محرک کار می‌کند و راننده در صورت نیاز می‌تواند به حالت ۴H یا ۴L سوئیچ کند. در حالت چهارچرخ‌محرک، گشتاور موتور بین چرخ‌های جلو و عقب تقسیم می‌شود. دنده‌ی کاهنده یا ۴L همان قابلیتی است که یک شاسی‌بلند واقعی را از یک کراس‌اوور معمولی جدا می‌کند. در مسیرهای گل‌آلود، شن‌زار، برف سنگین و سربالایی‌های تند، این حالت قدرت کششی را چند برابر می‌کند و کنترل خودرو را در سرعت پایین بسیار ساده‌تر می‌سازد. بسیاری از رقبای این رده چنین امکانی ندارند یا فقط نسخه‌ای سبک‌تر از آن را ارائه می‌دهند. رکستون هم در حالت عادی راحت و کم‌مصرف می‌ماند و هم وقتی شرایط سخت شد، آماده‌ی ورود به صحنه است.
سیستم تعلیق و ترمز رکستون هم به همین رویکرد وفادار است. تعلیق مستقل در هر چهار چرخ، کیفیت سواری را در جاده‌های آسفالت بهتر می‌کند و ترمزهای دیسکی در هر چهار چرخ، توان توقف مناسبی برای خودرویی به این وزن فراهم می‌آورد. ترکیب شاسی محکم با تعلیق مستقل کمک می‌کند خودرو تا حد زیادی از رفتار سنتی و کمی خشن شاسی‌بلندهای قدیمی فاصله بگیرد. البته انتظار ظرافت یک سدان شهری از رکستون بی‌انصافی است.
وزن و ارتفاع خودرو در پیچ‌های تند محسوس است و راننده باید این واقعیت را بپذیرد. اما برای رانندگی روزمره و سفر، راحتی قابل قبولی ارائه می‌شود.
فضای داخلی رکستون ۲۰۲۵ نسبت به نسل‌های قبل یک جهش جدی داشته است. صفحه‌ی نمایش دیجیتال پشت فرمان و نمایشگر مرکزی بزرگ، جای دکمه‌های قدیمی را گرفته‌اند و پشتیبانی از اندروید آتو و اپل کارپلی هم در نسخه‌های مختلف در نظر گرفته شده است. تجهیزات رفاهی و ایمنی هم در سطح رده‌ی خودرو است. ایربگ‌های جلو، پردده‌ای، جانبی و زانوی راننده،
پیش‌کشنده‌های کمربند ایمنی و سیستم ترمز ضدقفل همراه با توزیع الکترونیکی نیروی ترمز و کمک ترمز، بخشی از پکیج ایمنی را تشکیل می‌دهند. در برخی بازارها امکاناتی مانند نمایشگر سربالا، کمک‌پارک فعال، دریچه‌ی صندوق برقی و پایش فشار باد لاستیک هم ارائه شده است. باید توجه داشت که فهرست دقیق تجهیزات به بازار و سطح آپشن بستگی دارد و مشتری قبل از خرید باید نسخه‌ی مشخص را بررسی کند.
نکته‌ی کاربردی دیگر ظرفیت هفت‌نفره‌ی رکستون است. چیدمان صندلی‌ها در سه ردیف، این خودرو را برای خانواده‌های پرجمعیت و سفرهای گروهی مناسب می‌کند. البته مثل بیشتر شاسی‌بلندهای هفت‌نفره، ردیف سوم بیشتر برای مسافت‌های کوتاه یا سرنشینان کم‌قدتر مناسب است و باید در برنامه‌ریزی سفر به آن توجه کرد. در عوض با تا کردن صندلی‌های ردیف آخر، فضای بار قابل توجهی در اختیار قرار می‌گیرد که برای سفر یا حمل وسایل سنگین کاربردی است.
اگر بخواهیم رکستون را در بازار امروز بسنجیم، باید گفت رقبای اصلی‌اش خودروهایی با همان ذهنیت فنی‌اند. شاسی‌بلندهای هفت‌نفره‌ی ژاپنی با شاسی مستقل و موتور دیزل، مهم‌ترین مرجع مقایسه هستند. رکستون در این مقایسه با تجهیزات غنی‌تر، ظاهر مدرن‌تر و قیمت رقابتی‌تر وارد می‌شود، هرچند هنوز اعتبار برند و شبکه‌ی خدمات گسترده‌ی رقبای ژاپنی را ندارد. همین‌جا نقطه‌ی حساس ماجرا برای بازار ایران شکل می‌گیرد: یک خودروی فنی و جدی وقتی ارزش واقعی پیدا می‌کند که پشتیبانی، قطعات یدکی و خدمات پس از فروش آن هم جدی گرفته شود. هر مشتری‌ای که به سراغ چنین شاسی‌بلندی می‌رود، باید همزمان درباره‌ی شبکه‌ی خدمات و تأمین قطعات هم تحقیق کند.
در نهایت رکستون ۲۰۲۵ خودرویی است که ادعای بزرگی ندارد، اما آنچه می‌گوید را عملی نشان می‌دهد. شاسی مستقل، توربودیزل پرگشتاور، گیربکس هشت‌سرعته و چهارچرخ‌محرک با دنده‌ی کاهنده، ترکیبی است که کمتر در این رده‌ی قیمتی پیدا می‌شود. اگر دنبال یک شاسی‌بلند نرم و شهری با ظاهر پرزرق‌وبرق هستید، رکستون پاسخ مناسب شما نیست. اما اگر خودرویی می‌خواهید که هم خانواده را راحت جابه‌جا کند و هم در مسیرهای سخت زیر بار نرود، این شاسی‌بلند کره‌ای را جدی بگیرید و پیش از تصمیم نهایی، آن را از نزدیک آزمایش کنید.
نویسنده: علی غفاری
