خودرو

هاچ‌بک متفاوت دهه ۹۰؛ چرا سیتروئن C3 هنوز محبوب است؟

در سال‌هایی که بازار خودروی ایران با محدودیت‌های گسترده واردات و تنوع پایین محصولات روبه‌رو بود، حضور یک هاچ‌بک اروپایی با طراحی متفاوت و روحیه‌ای جسورانه توانست معادلات سلیقه مشتریان را تا حدی تغییر دهد.

به گزارش خبرنگار عصر خدمات، سیتروئن C3 که در فاصله سال‌های ۱۳۹۷ تا ۱۳۹۸ به‌صورت وارداتی و سپس در تیراژی به شکل مونتاژی توسط سایپا سیتروئن به بازار ایران عرضه شد، یکی از تجربه‌های مثبت خودرویی بازار کشور در دهه ۹۰ به شمار می‌رود؛ خودرویی که با وجود حضور کوتاه‌مدت، اثری ماندگار در ذهن مخاطبان گذاشت.
در این مطلب نگاهی به عنوان گزینه ای کار کرده اما ارزنده خواهیم داشت.

بازگشت فرانسوی‌ها با چهره‌ای متفاوت
پس از توافق‌های صنعتی میان خودروسازان ایرانی و شرکای خارجی در میانه دهه ۹۰، بار دیگر نام سیتروئن در ایران مطرح شد. همکاری مشترک سایپا و این برند فرانسوی منجر به احیای سایت کاشان و شکل‌گیری شرکتی مشترک شد که قرار بود محصولات مدرن‌تری را نسبت به گذشته تولید کند. انتخاب نسل سوم C3 به‌عنوان نخستین محصول این همکاری، نشان می‌داد هدف‌گذاری روی یک خودروی جوان‌پسند و متمایز انجام شده است؛ مدلی که در اروپا نیز به‌واسطه طراحی ساختارشکن خود مورد توجه قرار گرفته بود.

نسل سوم C3 که از سال ۲۰۱۶ روی خط تولید جهانی قرار داشت، با فاصله‌ای نه‌چندان زیاد به ایران رسید. در ابتدا تعدادی از این خودرو به‌صورت وارداتی عرضه شد و سپس نسخه مونتاژی آن در سایت کاشان تولید گردید. هرچند تحریم‌ها و محدودیت‌های ارزی باعث شد تیراژ تولید بسیار محدود بماند، اما همان تعداد اندک نیز کافی بود تا C3 به یکی از متفاوت‌ترین خودروهای بازار تبدیل شود.

طراحی؛ جسارت به سبک فرانسوی
اگر بخواهیم مهم‌ترین عامل موفقیت سیتروئن C3 در ایران را نام ببریم، بی‌تردید باید از طراحی آن آغاز کنیم. در دورانی که بیشتر خودروهای موجود در بازار کشور یا چهره‌ای محافظه‌کار داشتند یا طراحی آن‌ها متعلق به سال‌های گذشته بود، C3 با زبان طراحی تازه و ساختارشکن وارد میدان شد.

فرم دو‌تکه چراغ‌های جلو، امضای نوری باریک در بالا و چراغ‌های اصلی در بخش پایین سپر، چهره‌ای کاملاً متمایز ایجاد کرده بود. جلوپنجره باریک که با نشان دوخطی سیتروئن ترکیب می‌شد، هویتی یکپارچه به نمای جلو می‌داد. در نمای جانبی، استفاده از ایر‌بامپ‌های پلاستیکی روی درها – که پیش‌تر در C4 کاکتوس دیده بودیم – نه‌تنها جلوه‌ای مدرن ایجاد می‌کرد، بلکه کاربرد محافظتی نیز داشت.

ترکیب رنگی متنوع بدنه و سقف، یکی دیگر از ویژگی‌های جذاب C3 بود. امکان سفارش خودرو با سقف متفاوت از رنگ بدنه، حس شخصی‌سازی را به مشتری منتقل می‌کرد؛ ویژگی‌ای که در آن زمان در بازار ایران تقریباً بی‌سابقه بود. در نمای عقب نیز چراغ‌های سه‌بعدی با گرافیک خاص، هماهنگی کاملی با سایر زوایا داشتند.

در مجموع، C3 خودرویی بود که یا به‌شدت دوستش داشتید یا شاید طراحی‌اش را بیش از حد متفاوت می‌دانستید؛ اما بی‌تفاوت از کنار آن عبور نمی‌کردید.

کابین؛ سادگی مدرن با چاشنی خلاقیت
فضای داخلی سیتروئن C3 نیز همان مسیر طراحی بیرونی را دنبال می‌کرد. داشبورد افقی با خطوط نرم، دریچه‌های هوای مستطیلی با قاب رنگی و نمایشگر لمسی مرکزی، فضایی مدرن و جوان‌پسند ایجاد کرده بود. استفاده از متریال پارچه‌ای خاص روی رودری‌ها و صندلی‌ها، حس متفاوتی نسبت به پلاستیک‌های خشک رایج در بازار آن زمان ایجاد می‌کرد.

هرچند کیفیت برخی متریال کابین در حد خودروهای لوکس نبود، اما مونتاژ دقیق نسخه‌های تولیدی کاشان و هماهنگی رنگ‌ها و اجزا، تجربه‌ای رضایت‌بخش فراهم می‌کرد. از نظر امکانات نیز C3 در نسخه عرضه‌شده به بازار ایران به تجهیزاتی همچون سیستم کنترل پایداری، کروز کنترل، تهویه اتوماتیک، سنسور و دوربین عقب و نمایشگر لمسی مجهز بود که در کلاس یک هاچ‌بک جمع‌وجور، سطح قابل قبولی محسوب می‌شد.

مشخصات فنی؛ ترکیب چابکی و کارایی
سیتروئن C3 عرضه‌شده در ایران به پیشرانه ۱.۶ لیتری توربوشارژ مجهز بود که توان تولید حدود ۱۶۵ اسب‌بخار قدرت و ۲۴۰ نیوتن‌متر گشتاور را داشت. این موتور در کنار گیربکس ۶ سرعته اتوماتیک، شتاب و کشش مناسبی برای خودرویی با وزن نسبتاً پایین فراهم می‌کرد.
در عمل، C3 یکی از چابک‌ترین خودروهای هم‌رده خود در بازار ایران بود. شتاب‌گیری مناسب در دورهای میانی و پاسخ سریع پدال گاز، حس رانندگی پرنشاطی ایجاد می‌کرد. این ویژگی به‌ویژه برای رانندگان جوان جذاب بود؛ افرادی که به‌دنبال ترکیبی از طراحی خاص و عملکرد فنی قابل قبول بودند.

هندلینگ؛ امضای همیشگی فرانسوی‌ها
یکی از نقاط قوت تاریخی محصولات سیتروئن، تنظیم دقیق سیستم تعلیق و فرمان‌پذیری مطلوب آن‌هاست. C3 نیز از این قاعده مستثنا نبود. فرمان برقی نرم و دقیق، شعاع گردش مناسب و تعادل قابل قبول در پیچ‌ها، باعث شده بود این هاچ‌بک کوچک در رانندگی شهری و حتی جاده‌ای عملکردی فراتر از انتظار ارائه دهد.

سیستم تعلیق خودرو با وجود نرمی نسبی، در سرعت‌های بالا پایداری خوبی نشان می‌داد. جذب ضربات در مسیرهای ناهموار شهری نیز در سطح مطلوبی قرار داشت و همین موضوع، راحتی سرنشینان را تضمین می‌کرد. در مجموع، ترکیب هندلینگ مطمئن و سواری قابل قبول، یکی از دلایل اصلی محبوبیت C3 در میان مالکان آن بود.

عرضه محدود؛ محبوبیت بیشتر
با وجود استقبال مناسب، شرایط سیاسی و اقتصادی کشور اجازه نداد پروژه سایپا سیتروئن به شکل گسترده ادامه یابد. تیراژ محدود تولید و توقف ناگهانی عرضه، باعث شد C3 به خودرویی کمیاب در بازار تبدیل شود. همین کمیابی، در کنار کیفیت ساخت و طراحی متفاوت، موجب شد ارزش این خودرو در بازار دست‌دوم طی سال‌های بعد حفظ شود.

برخلاف بسیاری از خودروهای هم‌دوره که با افت شدید قیمت مواجه شدند، C3 به‌واسطه برند اروپایی، تیراژ محدود و تجربه رانندگی متفاوت، جایگاه خاصی در میان خریداران پیدا کرد. حتی امروز نیز بسیاری از کارشناسان، آن را یکی از جذاب‌ترین هاچ‌بک‌های عرضه‌شده در دهه ۹۰ بازار ایران می‌دانند.

سیتروئن C3 در بازه کوتاه حضور خود در ایران، نشان داد که بازار کشور تشنه خودروهایی با هویت مستقل و طراحی جسورانه است. این خودرو با ترکیب طراحی متفاوت، عملکرد فنی قابل قبول و هندلینگ دقیق، توانست تصویری تازه از یک هاچ‌بک شهری در ذهن مخاطبان ایرانی ایجاد کند.

هرچند پروژه همکاری سایپا و سیتروئن به دلایل بیرونی نیمه‌تمام ماند، اما C3 همچنان به‌عنوان نمادی از یک تلاش متفاوت در صنعت خودروی کشور شناخته می‌شود؛ تلاشی که اگر استمرار می‌یافت، شاید امروز شاهد تنوع بیشتری از محصولات مدرن اروپایی در خیابان‌های ایران بودیم.

نویسنده و عکاس : علی غفاری

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا