شاخص دسترسی به مسکن در کل کشور ۹ سال و طول دوره انتظار برای خانهدار شدن ۲۷ سال اعلام شد.
به گزارش عصر خدمات، به این صورت که اگر در طول دوره دسترسی همه درآمد برای تامین مسکن هزینه شود، میانگین دسترسی حدود ۹ سال است، اما طول دوره انتظار برای خانهدار شدن سه برابر این عدد یعنی میانگین ۲۷ سال است؛ چرا که خانوارها یک سوم درآمد را برای مسکن هزینه میکنند. طبق برنامه هفتم توسعه باید طول دوره دسترسی خانوارها به مسکن را از ۹ سال به ۷.۵ سال کاهش یابد.
عدد ۲۷ سال که از کل جمعیت کل کشور، شامل روستاها و شهرهای کوچک تا کلانشهرها محاسبه شده اخیرا توسط حبیبالله طاهرخانی ـ معاون وزیر راه و شهرسازی اعلام شده است.
پیش از این برآوردهای تخمینی از مدت زمان خانهدار شدن از سوی برخی افراد مرتبط و غیرمرتبط با حوزه مسکن اعلام میشد که بعضا با اغراق نیز همراه بود. مدت زمان خانهدار شدن از سوی برخی کارشناسان در پایتخت ۷۰ سال اعلام شده و برخی دیگر از کارشناسان این عدد را ۱۰۰ سال و برخی ۲۰۰ سال تخمین میزدند!
با این حال معاونت مسکن وزارت راه و شهرسازی که به صورت تخصصی مسیولیت بخش مسکن را بر عهده دارد موضوعات مرتبط با این بخش را به صورت علمی و کارشناسی بررسی میکند. دفتر اقتصاد مسکن به عنوان زیرمجموعه معاونت مسکن وزارت راه و شهرسازی به موضوعاتی مثل سهم شاخص دسترسی به مسکن، متوسط هزینه مسکن در سبد خانوار، آمار معاملات واحدهای مسکونی و شاخص جمعیت و مسکن را بر عهده دارد.
به نظر میرسد عدد ۲۷ سال درخصوص مدت انتظار خانهدار شدن در کشور از جدیدترین آمارها مثل جمعیت کشور، تعداد واحد مسکونی، توان خرید متقاضیان و سهم مسکن در سبد خانوار به دست آمده است.
از سوی دیگر با توجه به ثبات نسبی بازار مسکن در یک سال دولت چهاردهم این امیدواری ایجاد شده که توان دسترسی خانوارها به مسکن مورد نیاز افزایش پیدا کند.
بررسیها نشان میدهد در یک سال منتهی به اسفند ۱۴۰۳ قیمتهای پیشنهادی مسکن در تهران ۲۴ درصد رشد داشته که کمترین میزان افزایش نسبت به طلا با ۱۴۶ درصد، ارز با ۶۰ درصد و تورم عمومی با ۳۲ درصد از آن خود کرد.
