وقتی صحبت از مهندسی دقیق و وسواسگونه ژاپنی میشود، نام هوندا همیشه در صدر فهرست قرار میگیرد؛ برندی که سالهاست در کلاس خودروهای اسپرت دیفرانسیل جلو یکهتازی میکند. نتیجهٔ تازهترین تلاش این تیم مهندسی، نسل جدید Honda Civic Type R است؛ خودرویی که همچون یک نینجای چابک و بیصدا، وارد میدان شده تا بار دیگر استانداردهای رانندگی اسپرت را بازتعریف کند.
به گزارش خبرنگار عصر خدمات، هوندا برای این نسل از تایپ R یک پیشرانهٔ چهارسیلندر دو لیتری توربوشارژ را مهیا کرده؛ موتوری که در نگاه اول شاید اندازه و ابعاد کوچکی داشته باشد، اما توانایی تولید ۳۲۵ اسببخار قدرت و ۴۲۵ نیوتنمتر گشتاور را دارد. این نیرو فقط و فقط به چرخهای جلو ارسال میشود؛ تصمیمی متفاوت نسبت به بسیاری از رقبا که امروز به سراغ سیستمهای چهارچرخ محرک رفتهاند. هوندا اما اعتقاد دیگری دارد: «راندن باید لذتبخش باشد، نه صرفاً سریع».
شتابی که با روح ماشین هماهنگ است
در دنیایی که اغلب رقبا با گیربکسهای اتوماتیک دوکلاچه به دنبال ثبت رکوردهای شتاب بهتر هستند، تایپ R همچنان به گیربکس شش سرعتهٔ دستی وفادار مانده است. هرچند سرعت تعویض دندههای آن به پای جعبهدندههای مدرن دوکلاچه نمیرسد، اما حسی از مشارکت کامل راننده با خودرو ایجاد میکند؛ همان روح اصیلی که همیشه در محصولات اسپرت هوندا جریان داشت. شتاب رسمی آن برای مدل ۲۰۲۴ حدود ۵.۴ ثانیه اعلام شده؛ عددی که شاید در نگاه اول خارقالعاده نباشد، ولی تجربهٔ رانندگی آن چند برابر هیجانانگیزتر از آمار روی کاغذ است.
پیروزی در جهنم سبز؛ جایی که فقط توان فنی کافی نیست
نوربرگرینگ؛ پیستی که رانندگان حرفهای به آن لقب «جهنم سبز» دادهاند. مسیری با ۷۳ پیچ، اختلاف ارتفاع گسترده و ترکیبی از بخشهای سریع و فنی که حتی خودروهای سوپراسپرت را نیز به چالش میکشد. در چنین میدانی است که ماهیت واقعی یک خودرو مشخص میشود.
Civic Type R موفق شد حلقهٔ شمالی نوربرگرینگ (Nordschleife) را در زمان ۷ دقیقه و ۳۹.۶۹ ثانیه طی کند؛ رکوردی که آن را به سریعترین خودروی دیفرانسیل جلو این پیست تبدیل کرد. نکتهٔ قابلتوجه این است که تایپ R توانسته در این مسیر نسبت به خودروهایی سریعتر ظاهر شود که:
• حجم موتور بالاتری دارند
• پیشرانههای قدرتمندتر با توربوهای بزرگتر استفاده میکنند
• عمدتاً محور عقب یا چهارچرخ محرک هستند
• چندین برابر گرانترند
برای مثال، عملکرد آن از مدلهایی مانند لامبورگینی مورسیهلاگو 640، مکلارن مرسدس SLR، شورولت کوروت ZL1، پاگانی زوندا C12S، آئودی R8 V10، آستونمارتین ونتیج و حتی برخی نسخههای پورشه 911 بهتر بوده است.تنها تعقیبکنندهٔ جدی آن در کلاس FWD، نسخهٔ پنجاهمین سالگرد فولکسواگن گلف بود که حدود ۸ پله پایینتر و با زمانی نزدیک به ۷:۴۱ قرار گرفت.
بازار ایران؛ جایی که اعداد عجیب زیادند اما رکورد واقعی کم
با آغاز موج جدید واردات، نامهای مختلفی وارد بازار ایران شده که هرکدام ادعاهایی اغراقآمیز دربارهٔ قدرت و شتاب ارائه میدهند؛ مخصوصاً برخی برندهای تازهوارد چینی که قدرتهایی در محدودهٔ ۵۰۰ اسببخار را بدون ارائهٔ آزمایش معتبر اعلام میکنند. واقعیت این است که بسیاری از این خودروها هیچگونه تست رسمی در پیستهای بینالمللی ثبت نکردهاند و بیشتر اعداد، روی کاغذ باقی ماندهاند.
در سوی دیگر، تعداد خودروهایی که واقعاً میتوانند شتاب زیر ۵.۵ ثانیه را ارائه دهند و مستندات جهانی داشته باشند، در بازار ایران بسیار محدود است. از میان خودروهای امتحانپسداده، تنها چند مدل پورشه مانند 718 S و Carrera S توانستهاند عملکردی همرده یا بهتر ارائه دهند. آن هم در شرایطی که این خودروها در نمونههای کارکرده مدلهای ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷ با قیمتهای چند ده میلیاردی معامله میشوند.
بنابراین اگر روزی پشت فرمان تایپ R در یکی از جادههای ایران قرار بگیرید، احتمالاً در آینهٔ جانبی خود همان جملهٔ معروف را تصور خواهید کرد:«خودروها از آنچه در آینه دیده میشوند، دورترند.»
نویسنده : علی غفاری
