چهارم آذرماه ۱۴۰۴ پیست اتومبیلرانی آزادی سکوت چند وقته اش با صدای توربوی و جیغ لاستیک لاماری «اِکو» شکسته شد؛ سدان تازهواردی که نخستینبار در نمایشگاه خودروی تهران در زمستان ۱۴۰۳ جلوی دوربینها ایستاد و چند ماه بعد نیز در نمایشگاه شیراز ۱۴۰۴ برای بازدید عموم به نمایش درآمد.
به گزارش عصر خدمات، اکنون اما نوبت آن بود که این خودرو از پشت نورهای نمایشگاهی جدا شود و در فضای عملی هرچند محدود روی آسفالت پیست آزادی سنجیده شود. آزمایشی که اطلاعات فنی خوبی ارائه کرد، اما همچنان یک حقیقت مهم پابرجاست، اکو در بازار هم می تواند همانند پیست چسبندگی خوبی ارائه کند.
ریشههای اکو از کجاست و این سدان دقیقاً چه جایگاهی دارد؟ لاماری اکو نسخهای بومیسازیشده از سدان چینی Aeolus Yixuan محسوب میشود؛ مدلی که در بازار مادر با نامهای Yixuan یا Shine شناخته میشود و بهواسطه پلتفرم مدرن و امکانات قابلقبول، جایگاه مناسبی بین سدانهای جمعوجور تا نیمهلوکس پیدا کرده است. نسخهای که برای بازار ایران عرضه میشود با تغییراتی در طراحی جلوپنجره، اضافه شدن هویت بصری برند لاماری و تنظیمات اختصاصی در کابین و نرمافزار همراه شده تا محصول نهایی با سلیقه مصرفکننده ایرانی هماهنگتر شود.
اما پیست آزادی چه تصویری از تواناییهای فنی این سدان تازهوارد ارائه داد؟ قلب تپنده اکو، یک پیشرانه ۱.۵ لیتری توربوشارژ TGDi است که حدود ۱۹۵ اسببخار قدرت و ۳۰۰ نیوتنمتر گشتاور تولید میکند. انتقال نیرو نیز بر عهده گیربکس دوکلاچه ۶ سرعتهای تر است که در این آزمایش رفتاری هماهنگ و نسبتاً سریع از خود نشان داد.
در شتابگیریهای اولیه، واکنش پدال گاز قابلقبول و تحویل نیرو بدون ضربه بود. البته همانطور که معمولاً درباره گیربکسهای دوکلاچه گفته میشود، ارزیابی دوام عملکرد آنها در ترافیکهای طولانی یا سربالاییهای شهری نیازمند تستهای جادهای بلندمدت است و آزمایش پیست نمیتواند تصویر کامل ارائه دهد.
سیستم تعلیق اکو در جلو مکفرسون و در عقب از نوع تورشن بیم است؛ ترکیبی که نشان میدهد سازنده تلاش کرده میان هزینه نگهداری، راحتی روزمره و پایداری قابل قبول تعادل برقرار کند. نتیجه در پیست آزادی به شکل کنترل مناسب در پیچهای متوسط و فرمانپذیری قابلپیشبینی دیده شد. بااینحال در پیچهای تند و فشارهای شدید، تفاوت آن با خودروهایی که تعلیق چنداتصالی دارند قابل احساس بود. این البته نکتهای طبیعی در کلاس قیمتیای است که اکو قصد رقابت در آن را دارد.
از نظر امکانات رفاهی و ایمنی، نسخهای که در پیست تست شد مجموعه کاملی در اختیار داشت؛ از ورود بدون کلید و استارت دکمهای گرفته تا سانروف، تهویه خودکار، نمایشگر بزرگ مالتیمدیا، فرمان برقی، صندلیهای برقی (بههمراه گرمکن)، سنسورهای پارک، دوربینهای چندزاویه، سامانههای کنترل پایداری، هشدار نقطه کور و چند کیسه هوا. چنین بستهای باعث میشود اکو از لحاظ میزان امکانات، در سطح رقابتی و حتی فراتر از برخی رقبا ظاهر شود و بتواند نگاه خریداران آپشنمحور بازار ایران را به خود جلب کند.
طراحی ظاهری اکو نیز یکی از نقاطی بود که در اولین نگاه در پیست توجهها را جلب کرد. با جلوپنجره بزرگ شبکهایشکل و زبان طراحی مدرن چراغها، چهره خودرو حالتی جسور و جوانپسند دارد. پروفیل جانبی نیز با خطوط کمعمق اما امتداددار حس حرکت و کشیدگی را القا میکند. درون کابین، نمایشگر مرکزی بزرگ و فرمان D-Cut مهمترین عناصر بصریاند و حضور تریمهای دو رنگ، فضای داخلی را از یکنواختی خارج کرده است.
کیفیت مونتاژ نسخه تستشده خوب بود اما همچنان برای اطمینان از پایداری و کیفیت نهایی، باید نمونههای تولید انبوه و زمان بیشتری را در نظر گرفت.
اما رقابت؛ جایی که اکو باید خود را ثابت کند. در بازار ایران، دو گزینه مستقیماً روبهروی اکو قرار میگیرند: چری آریزو ۶ جیتی و کیامسی J7 آریزو ۶ جیتی با پیشرانه ۱.۶ لیتری توربو و قدرتی مشابه، رقیبی جدی از نظر عملکرد محسوب میشود و با گیربکس دوکلاچه ۷ سرعته، در برخی شرایط واکنشهای سریعتری ارائه میدهد.
از سوی دیگر، کیامسی J7 گزینهای خانوادگیتر با طراحی خاص و کابین جادار است که در بازه قیمت مشابه، برای خریدارانی که اولویتشان راحتی روزمره و فضای کابین است جذابیت دارد. در این میان اکو با تکیه بر گشتاور بالاتر پیشرانه، طراحی تازهتر و مجموعه آپشنی کاملتر تلاش میکند موقعیت میانی و البته رقابتی به دست آورد. اگر قیمتگذاری نهایی و خدمات پشتیبانی بتواند با انتظارات هماهنگ شود، اکو شانس حضور پررنگی در بازار خواهد داشت.
با این حال مهمترین نکتهای که هنوز باید روشن شود، رفتار این خودرو در شرایط واقعی جاده و شهر است؛ چیزی که تست پیستی نمیتواند بهطور کامل نمایش دهد. سازنده اعلام کرده فاز تستهای میدانی بهزودی آغاز میشود و نتایج آن منتشر خواهد شد. عواملی مانند مصرف واقعی سوخت، عملکرد گیربکس در ترافیک، راحتی تعلیق در مسیرهای ناهموار و کیفیت مونتاژ پس از کارکرد طولانی تنها در استفاده روزمره مشخص میشود و نمیتوان با تکیه بر یک آزمایش پیستی نتیجهگیری قطعی ارائه کرد.
در جمعبندی، لاماری اکو در نخستین حضور رسمیاش در پیست آزادی نشان داد که میتواند برای بازار سدانهای میانرده ایران یک گزینه جدی باشد. پیشرانه پرگشتاور، طراحی بهروز، سطح مناسب امکانات و هماهنگی کلی مجموعه فنی، همگی نقاط قوتیاند که نمیتوان آنها را نادیده گرفت. اما قضاوت نهایی، همانطور که کارشناسان حاضر در پیست نیز اشاره کردند، فقط زمانی ممکن است که اکو در خیابانهای شلوغ، بزرگراههای طولانی و شرایط واقعی کشور آزموده شود. تا آن زمان، اکو یک «پتانسیل جدی» است؛ نه یک «برنده قطعی». آینده این خودرو را نه پیست، بلکه جادههای ایران مشخص خواهند کرد.
نویسنده و عکاس : علی غفاری
